محرمیت موقت | خوب یا بد؟
درباره برقراری محرمیت یا عقد موقت پیش از عقد دائم میان دختر و پسری که قصد ازدواج با یکدیگر دارند اختلاف است . برخی افراد، فرهنگها و قومیتها به شدت با آن مخالف اند؛ اما برخی دیگر مخالفتی نداشته، آن را دارای فوایدی نیز میدانند. در واقع هرچه از گذشته به سمت حال حرکت کنیم فراوانی این رسم را بیشتر میبینیم. به نظر میرسد در حرکت از سمت روستا به شهر و کلان شهر و از خرده فرهنگها به سمت فرهنگ عمومی تر نیز همین الگو صادق است. در اینجا قصد نداریم درباره این موضوع قضاوتی داشته باشیم بلکه میخواهیم نظر دو طیف مذکور را مرور کنیم.

نگرانی های مخالفان محرمیت موقت
1. اغلب نگرانی هایی که در اصل وجودِ دوره نامزدی مطرح شد، این جا نیز تکرار می شود.
2. قدیمی ترها از این رسم ها نداشتند و زندگی های نسبتاً موفقی را نیز تجربه کردند.
3. چه لزومی دارد وقتی یکدیگر را میشناسیم محرمیت موقت ایجاد کنیم؟ خود این محرمیت موقت، نوعی پیام بیاعتمادی به طرف مقابل نیست؟
4. اطمینان به طرف مقابل در این محرمیت دشوار است. اگر یک طرف آسیب ببیند طرف دیگر (اغلب پسر) به راحتی میتواند رابطه را پایان دهد بدون اینکه ضمانتی داشته باشد؛ اما عقد دائم، حصاری حقوقی ایجاد میکند که فرد را در رابطه نگه میدارد.
5. دختر و پسر و خانواده ها هر اطلاعاتی که لازم دارند میتوانند قبل از عقد دائم به دست آورند. برای این مدت هم محدودیتی نباشد تا بتوان گفت و گوها و تحقیقات میدانی را به سرانجام رساند؛ بدین ترتیب به دوره محرمیت موقت نیاز نیست.
6. محرمیت موقت، جوانان سرشار از نیاز و عاطفه را به یکدیگر نزدیک و وابسته میکند از سوی دیگر به دلیل ضعیف بودن مرزهای محرمیت موقت هر لحظه میتوانند با تعارضی سطحی از رابطه خارج شوند. این یعنی آسیب زدن به آن احساس و وابستگی عاطفی؛ اما مرزهای قدرتمند محرمیت دائم، طرفین و خانواده ها را به حل مسئله وا می دارد نه پاک کردن آن.
7. احساس عاطفی حاصل از محرمیت، فایدهٔ شناختی رابطه را کاهش میدهد و موجب میشود تا دختر و پسر نتوانند به درستی تصمیم بگیرند و به جای آنکه یکدیگر را بشناسند به ابراز محبت به یکدیگر مشغول شوند.
8. همین پیوند عاطفی سبب میشود اگر یکی از آنها طرف مقابل را نپسندید، احساس کند که پاسخ منفی از رسم جوانمردی به دور است و موجب دل شکستگی طرف مقابل می شود؛ از این رو در تصمیم گیری تردید میکند و قدرت نه گفتن را از دست می دهد.
دلایل موافقان محرمیت موقت کدام است؟
1. محرمیت موقت به افرادی توصیه میشود که شناخت قبلی برای ازدواج از یکدیگر ندارند؛ اما اگر خانوادهها سال هاست از یکدیگر شناخت مثبتی دارند و جوانان نیز از آگاهی خوبی نسبت به ویژگیهای یکدیگر برخوردارند، لزومی به این محرمیت نیست و میتوان یکسره وارد محرمیت دائم شد.
2. اطلاعات کسب شده تا پیش از این مرحله، اغلب حاصل روابط کلامی است؛ مانند گفت وگوی طرفین درباره موضوعات گوناگون، گفت وگو با همسایگان، همکاران و آشنایان در تحقیق میدانی، گفت وگوی خانواده ها و.... . قطعاً بخش چشمگیری از اطلاعات مطمئن ما از این منابع به دست میآید؛ اما آیا میتوان به این اطلاعات ، صد درصد اعتماد داشت؟ در مقام گفت وگو، به راحتی میتوانیم آن گونه ای موضع گیری کنیم که طرف مقابلمان میپسندد. اطلاعات کلامی در تحقیقات میدانی نیز میتواند تحت تأثیر سوگیری منبع اطلاعات یا واسطه باشد. هرچند تفاهم خانوادهها نیز بخشی از موفقیت زندگی آینده را پیش بینی میکند، اما وجود تفاوت بین نسلی و نوع نگاهها قبول تام آن را با نگرانی رو به رو میکند.
3 . محرمیت موقت و ارتباط بیشتر و نزدیکتر برخی ویژگیها را مشخص خواهد کرد و از برخی سوءتفاهمها پرده برخواهد داشت؛ مثلاً خانواده دختر سر و وضع خیلی ساده پسر و جعبه کوچک شیرینی و دسته گل کوچک او را به حساب قناعت یا حسابداری او میگذارند؛ اما رابطهٔ نزدیک تر و برخی بیرون رفتنها نشان میدهد که او خسیس است. گاه خوشحال اند که داماد یا عروسشان آرام، محجوب و مؤدب است؛ اما رابطهٔ نزدیک تر مشخص میکند که او افسرده یا سرد مزاج (جنسی و و عاطفی) است. گاه مشخص میشود که زیر این پوسته، شخصیت سهل گیر، ولخرج، بانشاط و پرحرف چیزی جز یک شیدا یا معتاد نیست.
4. جوهر انسانها در دگرگونیها شناخته میشود. زندگی مشترک موقعیتی کاملاً جدی و گاه دشوار است تا وقتی در فضای گفت و گوییم آرام، باظرفیت ، خوش اخلاق، مهربان، منطقی و مؤدب مینماییم؛ اما آیا در طوفان هیجانات هم همینگونه ایم؟ آیا در بن بست مشکلات نیز همین رفتارها را داریم؟ آیا در مواجهه با مخالفتها و ناکامیها نیز همین تصویر را از خود نشان میدهیم؟ ظاهراً نیاز است طرفین خود را در موقعیتهای واقعی رابطه نیز محک بزنند تا برخوردهای یکدیگر را در رویارویی با تنشهای فردی و اجتماعی ملاحظه کنند.
5. اگر همه چیز به خوبی پیش برود جوانانی که محرمیت موقت را تجربه کرده اند، آسیبی ندیده میتوانند در ادامه ، مُهر دائم بر رابطهٔ عاشقانه شان بزنند؛ اما آن دسته جوانانی که از ابتدا در عقد دائم بودهاند و اکنون به این نتیجه رسیده اند که به احتمال قوی زندگی مشترک موفقی نخواهند داشت و قرار بر جدایی میگذارند، لازم است از پیچ و خم های دشوار مراحل حقوقی عبور کنند. این دشواریها به اوج خواهد رسید، اگر یک طرف بنای بی انصافی داشته باشد؛ مدت رسیدگی طولانی و فرسایشی خواهد شد و گاه حقوق مالی استیفا نمیشود هزینه روانی، جسمی و اجتماعی پاک شدن اسم دختر و پسر از شناسنامه یکدیگر برای خانواده ها و طرفین به ویژه دختر گران تمام خواهد شد؛ در حالی که جدایی در مرحلهٔ محرمیت موقت هرچند خالی از فشارهای روانی نیست ، اما تا این حد گسترده نخواهد بود؛ یعنی مقایسه بین این دو وضعیت، مقایسه بین خوب و بد نیست بلکه بین بد و بدتر یا کم آسیب و پرآسیب است.
6 . دختر و پسری که در عقد دائماند، گاه راهی برای بازگشت نمیگذارند. مسیر پرالتهابی که به امید بهتر شدن، زندگی مستقل را نیز تجربه میکند اما اصلاح نمیشود. حتی گاه به توصیه برخی بزرگ ترها به دنیا آمدن فرزندان را نیز پذیرا میشود؛ اما باز هم رابطه مخرّب باقی میماند. بازگشت از محرمیت موقت - البته با شرایط خاص – عاقلانهتر و پذیرفتهتر است. اگر کسی جزو دسته موافقان محرمیت موقت است، باید بداند که قرار نیست روابط در محرمیت موقت به همان شکل محرمیت دائم باشد. این محرمیت برای اینکه کارایی خود را نشان دهد چند شرط باید داشته باشد که بدون آنها بی ثمر خواهد بود.
شرط اول: زمان آن بسیار کوتاه باشد؛ حدود یک ماه . اگر دوره محرمیت موقت خیلی کوتاه باشد، به هدف خود که همان شناخت بیشتر، جزئی تر و واقعی تر است نخواهد رسید. اگر هم بسیار طولانی باشد، در صورتی که مشکلی پیش بیاید و طرفین احساس کنند که به درد هم نمی خورند، ممکن است جدایی را آسان بیابند، بدون اینکه به درمان رابطه فکر کنند. ضمن اینکه تنها این پسر است که میتواند با بخشیدن مدت باقیمانده به این محرمیت پایان دهد. با توجه به هیجان منفی جدایی ممکن است پسر از این کار سر باز زند.
شرط دوم: هرچند با محرمیت موقت نیز طرفین میتوانند از لذتهای همسری بهره مند شوند اما لازم است در روابط ، محدودیت وجود داشته باشد این محدودیت میتواند شرط ضمن عقد یا در حد تأکید و تذکر گذاشته شود برای دختر و پسر توضیح داده شود که منطق این دوره محرمیت چیست و پیامدهای احتمالی مراعات نکردن قواعد آن، چه خواهد بود.
شرط سوم: دختر و پسر اجازه دیدارهای متعدد با یکدیگر را در منزل یا بیرون از آن دارند و گاه با یکدیگر خلوت میکنند؛ اما امکان مسافرتهای کوتاه و بلند و خلوتهای طولانی و بدون کنترل خانواده به ویژه خانواده دختر مانند رفتن دونفره به هتل یا تنها شدن در منزل دوستان یا بستگان یا استراحت شبانه نزد یکدیگر و ... را نخواهند داشت.
شرط چهارم: تا جایی که ممکن است معرفی یکدیگر به دوستان و فامیل یا رفت وآمد با آنها را به دوره عقد دائم واگذارند تا اگر این رابطه ادامه پیدا نکرد، پیامدهای اجتماعی کمتری داشته باشد. حتی خانواده ها نیز مراسم بله برون و اطلاع دادن به فامیل را به تأخیر اندازند تا اطمینان نسبی حاصل شود.
چند نکته
1. اگر بخشی از دورهٔ محرمیت موقت با موفقیت سپری، و اطلاعات مثبت دوره خواستگاری تأیید شد و همسران جوان و خانواده های آنان به برقراری عقد دائم تصمیم گرفتند لازم است پیش از جاری شدن خطبه عقد دائم، عقد موقت با بخشیدن باقی مدت از سوی پسر پایان یابد. ضمن اینکه لازم است این بخشش با زبان بیان شود و صرف نیت کافی نیست. در غیراین صورت عقد دائم باطل خواهد بود.
2. برخی از والدین در ازدواج موقت همان مهریه ازدواج دائم را ذکر میکنند، غافل از آنکه در واقع قبول مهریه پذیرفتن بدهی به دخترخانم است. ممکن است برخی بگویند دخترخانم مهریه ازدواج موقت را می بخشد؛ اما در مواردی اتفاق افتاده که حین عقد، رابطه طرفین به هم خورده و دخترخانم هم طلبکار مهریه خود شده است و اکنون داماد مانده با بدهی بزرگی که به گردن گرفته از این رو بهتر است میزان مهریه ازدواج موقت به اندازه برخورداری از مواهب همسری باشد.
3. در عقد موقت باید زمان و مهریۀ آن به صورت مشخص معین شود؛ در غیر این صورت عقد اشکال دارد. در برخی موارد دیده شده که ادعا میکنند عقد را خوانده اند اما دخترخانم گفته من مهریه نمی خواهم!» یا درمورد مدت عقد میگویند: «گفتیم فعلاً بخوانیم بعد تا هر وقت شد ادامه میدهیم .
4 . زن یا دختری که قبلاً در عقد دیگری بوده - چه دائم و چه موقت - باید از او به طور شرعی و حقوقی طلاق بگیرد و در صورت وجود روابط زناشویی، عده طلاق را بگذراند تا بتواند با دیگری ازدواج - دائم یا موقت داشته باشد.
5. در اسلام چیزی به عنوان صیغهٔ خواهر برادری نداریم تنها صیغهٔ ازدواج است که به صورت دائم و موقت شکل می گیرد.
